In The Crack Of The Map Reviews
Blues Lee's second full CD (2004)
Het Belang van Limburg febr 2004
Radio Ridderkerk maart 2004
Wekelijks brengt Nico Bravenboer het programma BLUEZY bij Radio Ridderkerk. Op de zaterdag -en donderdagavond, worden liefhebbers van deze muziek dan verrast met vele bekende bluesnummers en bluesartiesten, daarnaast is er ook ruimte voor lokaal en regionaal talent.
Tevens wordt er elke maand een CD geselecteerd die extra wordt toegelicht. Uiteraard wordt er in het programma ook aandacht geschonken aan blues-activiteiten in de regio, zoals uitgaanstips en concertagenda. Ook zijn er regelmatig gasten in Bluezy.
CD's van de maand maart zijn; In The Crack Of The Map van Blues Lee , een vervolg op Bubba dat er wezen mag. Blues. rock, funk, alles is aanwezig op dit album. Last Call viert met het nieuwe album “10” .hun tienjarig bestaan op een manier die we van hen gewend zijn, een combinatie van blues & roots.
Twee bands uit België die hun sporen in het blueswereldje al ruimschoots verdiend hebben, en met deze cd's opnieuw bewijzen tot de top in België te horen.
Rootstown Music Free zine
Blues Lee is een Belgische bluesband met een rijk muzikaal verleden. Ze bestaan ondertussen al zo'n kleine acht jaar en In The Crack Of The Map is hun tweede cd. Sinds hun vorige cd is er heel wat veranderd. Frontman en zanger Ben Lamb heeft de groep verlaten en is vervangen door niemand minder dan JB Biesmans die ik al in zeker een 5-tal groepen heb zien opduiken: The Jitterbugs, The Belvederes, The Blackbirds, The Big Four, The Harmony Twotones, The Swamptones, Tee… en de lijst groeit maar aan. Ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik nog nooit een slecht project van hem gezien heb. Bij Blues Lee mogen ze dus gerust zijn, hij is zonder twijfel een meerwaarde. Maar laten we het over de nieuwe cd hebben. Alle songs zijn van eigen makelij, dat is positief. Vooral de verscheidenheid aan stijlen spreekt me aan. Baby King Kong is pure rockabilly blues à la Seatsniffers met een stevige Diddley beat er achteraan. If The Phone Don't Ring beschikt over een uiterst swingende groove. Laylo en Cross That Line zijn funky blues met de nodige seventies invloeden. Gotta Go en Earlene zijn boogierockers van het zuiverste water. Plankgas ertegenaan, zoals wij het graag hebben. Friendly Advice en That Thing zijn dan weer lekker swingend, party stuff. Tell Me Why heeft een hoog soulgehalte met zijn vette blaaspartijen. De twee vreemde eenden in de bijt zijn The Levee , dat ongeveer acht minuten duurt en volgestouwd zit met allerlei gitaren en gitaargeluiden, en The Crime , dat het midden houdt tussen bluesrock, reggae en wat zij als punkblues omschrijven. Afsluiter Blame It On The Sun is een knappe trage bluessong. De uitstekende productie gebeurde door Jan Ieven, bassist van El Fish, en het geheel is voorzien van een knap hoesje. Blues Lee heeft een zeer degelijk werkstukje afgeleverd dat ik iedereen van harte kan aanbevelen. Nu nog ergens een concert van hen meepikken… (BV)
Back to the Roots magazine mei 2004
Blues Lee - "In The Crack Of The Map" : Full cd - BE
De heren van Blues Lee heb ik reeds eerder live mogen bewonderen en was toen bijzonder gecharmeerd door ondermeer hun vocalen. Dus snel die cd in de speler en luisteren! 'Lay Lo' is wel een heel erg leuk nummer, lekker funkyachtig, met een prima ingevulde toetsenpartij. Alleen de ritmegitaar met een soort van flanger is net iets te druk waardoor hij zo nu en dan de toetsen in de weg zit. Een verrassend goed nummer op de tweede plaats is 'Gotta Go', het swingt als een tierelier. Derde in de top drie is 'The Crime' met hierin een prachtig vervormde harmonicapartij. In het openingsnummer 'Baby King Kong' is de sax er te simpel neer gezet. Over het algemeen vind ik de sax te veel op de tel spelend, dit kan melodieuzer. Hij heeft wel enorme 'ballen' in zijn toon. Verder zit het nummer goed in elkaar met prima ritmevariaties. Zanger Bies doet mij af en toe denken aan Little Feat's zanger, Paul Barrére. Bie is wat puntiger en komt wat 'geknepen' over. Meer ontspannen zingen zou misschien ten goede komen, al is het wel een bijzonder prettige stem om naar te luisteren. Bassist Steven en drummer Yves klinken over de hele linie gedreven en goed op elkaar ingespeeld. Ze vullen de nummers goed in en leggen een prima geoliede basis neer. Ook het kwartet backing vocals klinkt okay. Dit is toch wel een kracht van de band. Opvallend mooi rhythm gitaarwerk krijgen we van Zjang, een mooi voorbeeld is 'Dolphin´s Swing'. Op de jazz, jump en jiveachtige nummers als 'That Thing' en 'If The Phone Don´t Ring' wordt door gitarist Karel lekker weg gesoleerd. Daarentegen is instelling van de wah-wah in 'Cross That Line' te vervormend en klinkt daardoor lelijk. Jammer dat alweer een gitaar is gekozen als item voor het infoboekje, dit had origineler gekund. Niettemin is In The Crack Of The Map een fantastische cd waarin het barst van de originaliteit en creativiteit, zowel tekstueel als muzikaal. Een groot pluspunt is ook dat het allemaal eigen werk is. Dat ze met deze cd een nog groter publiek gaan bereiken staat voor mij al vast! Maar is dit nog wel allemaal blues?
Recensent © Chris Janssen: bluesplayer@hetnet.nl
Info: In The Crack Of The Map / Backstab Records / BSB 03 dec 2003e