Bubba Reviews

Blues Lee's first full CD

“De debuutplaat van de bluesbiegels van Blues Lee is straffe koffie.  In zowat vijf dagen werd dit kleinood opgenomen onder het toeziend oog van El Fish-bassist Jan Ieven.  En toch krijgen we een gevarieerd , sfeervol en bijwijlen stevig schijfje - doorspekt et de nodige knipogen - voorgeschoteld.  Blues Lee neemt ons mee langs "Adam" (de allereerste bluesman), een getormenteerde gevangene in "Jailbird" (bend over Lamb), een trits seriemoordenaars in "Fame's got a name" (dè klepper, er funky trouwens) en "Vinnie" (Blues Lee goes Voice Male inclusief human beatbox). ” (Het Belang van Limburg - Rob Rodiers)

“Alstublieft, tien op tien ! Mijn reputatie van kritisch consument volledig naar de haaien.  Maar wat wil je als  je een uitstekende cd laat bespreken door iemand die speciaal voor het Bluesfestival naar Peer is verhuisd.  Zelden zo gelachen bij het beluisteren van een bluesalbum.  Songteksten interesseren mij doorgaans geen ene moer, maar die van Blues Lee vallen gewoon op door hun originaliteit en humor.  Laat je echter niet op het verkeerde been zetten want "Bubba" is een rasechte bluesplaat.  Die gasten swingen harden dan Jennifer Lopez met een sprinkhaan in haar broek.  De Limburgers bedienen zich van een vettige sound, maar laten er geen twijfel over bestaan dat ze hun instrumenten op en top beheersen.  Als je dan toch maar één bluescd in je leven koopt, laat dan die compilaties van dode negers in de rekken liggen, en koop het frisse "Bubba" van het springlevende Blues Lee.” (Het Belang van Limburg - Kurt Valkeneers - Testpanel)

“Het genre krijgt ontzettend veel aandacht in het kleinere clubcircuit. Ons land kent verschillende degelijke bluesfestivals en toch krijgen onze nationale bluesgroepen op El Fish na (te) weinig aandacht in de pers. Nochtans verschenen er de laatste maanden een paar erg interessante plaatjes. Eind vorig jaar was er "This is Tee" van Tee, waarop de jaren 50 nog nooit zo fris hadden geklonken en nu is er dan "Bubba" van Blues Lee waarop met enorm veel speelplezier een humoristische brug wordt geslagen tussen traditionele blues en rockabilly. "Bubba" is het soort plaatje waarbij je de groep ziet genieten wanneer je ze hoort spelen. Blues Lee heeft er dan ook voor geopteerd om zo veel mogelijk live en zonder franjes op te nemen. (Ze hadden dan ook een sterke live reputatie in ere te houden) 12 nummers lang slaan deze Limburgers u om de oren met vette grooves, puntige gitaarriffs ("talkin' about my baby"), Grappige swing ("Train kept on rollin'") en onderkoelde, down-to-earth boogie ("The cool has gone"). Voeg daarbij nog een glasheldere productie van Jan Leven (El Fish) en een gezonde dosis humor en zelfrelativering en u kan tot de conclusie komen dat "Bubba" een meer dan aangenaam plaatje is op deze druilerige regendagen.” (mzk1790CD recensie bubba blues lee)

“Bubba werd vakkundig geproducet door El Fish Jan Ieven.  Blues Lee beschikt over sterk eigen materiaal bij mekaar gepend door Jan “Catchy” Corthouts en Karel “Helix” Phlix, die niet voor één gat te vangen zijn.  Zo durven de jongens o.l.v. de imposante stem van Ben Lamb zelfs een a-capella nummer aan.  Ook de subtiele humor in hun teksten getuigt van goede smaak.  Vooral live hoor je bij Blues Lee de passie, de panache en de sex zo van het podium druipen.  Koop daarom niet alleen de cd maar ga deze jongens zeker ook ergens in levende lijven bekijken.  Blues Lee heeft de juiste grooves in huis om u een prima avond uit te bezorgen.”   (Wim Huybrechts Back to the Roots – editie april 2001)

“De eerste cd van Blues Lee is zeker een mooi visitekaartje... uitstekende nummers … en live staan ze meer dan hun mannetje …je voelt onmiddellijk dat er een geroutineerde band op het podium staat… reden genoeg om een plaatje in je agenda vrij te houden voor zo’n optreden” (Matthieu Vanhove mojo music april 2001)

"Blues Lee bracht onlangs met Bubba een cd uit die bijna dezelfde opwindingsgraad had als de stomende live-optredens van die Vlaamse gezelschap, waarvan de leden luisteren naar namen als Lamb, White, Bozz, Catchy en Helix.  De groep beheerst meer dan één kunstje, kan evengoed overweg met bluesrock als boogie, en durft al eens een jazzriedel aan.  Een extra bonuspunt voor de uitstekende groepsnaam, én voor het briljante Bye Bye Letter (with my name spelled wrong)." (Bart Steenhout - Bonanza)  

"In het kielzog van El Fish en Electric Kings ontstond er jaren geleden een explosieve wildgroei aan Belgische bluesbands waarvan de echo tot op heden doorklinkt.  Een beetje het dEUS-effect, maar dan in een andere scene.  Inmiddels is de rook opgetrokken en Blues Lee bewijst met het wervelende Bubba de natuurlijke selectie moeiteloos overleefd te hebben.  Op deze door El Fish-bassist Jan Ieven geproduceerde debuutplaat worden hun door T-Bone Walker aangestuurde bluesescapades aangedikt met stevige Rock (& Roll), swingende funk, een fraai staaltje a capella, en horen we daar ook niet een human beatbox?  Vijf jaar podiumervaring gecomprimeerd in amper veertig minuten komt hier brutaal je huiskamer binnendenderen.  En ze schrijven nog bijzonder grappige teksten ook." (Herman van der Horst - OOR)

mr Bozz at Wilhelmina bluesclub Eindhoven 2001